Purpose of our Existence



We all are very fortunate that we were born as Humans, But that does not end there.
The day we came into existence, we came with a purpose.
A Purpose - that would just not keep us alive, but live!
A Purpose - that would insist us to find something we are passionate for!
A Purpose - that won't let us sit quiet, would want us to get up and do something worth existing and worth living!
A Purpose - that would let us die without any regret of not living a life worth existing!

But the biggest task is to discover the purpose of our existence, purpose of our life!
Finding that purpose might give deeper level of happiness!
It may take us whole life to discover the purpose, but the day we know about it, it would be an interesting event of life.

There are number of things in life that you haven’t explored yet,
Don’t you want to explore those?

Go explore those things,
‘Live your Life’, Don’t just be Alive!
And Do something worth existing.

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

 मी बोलतेय..हो हो मीच.. माझं नाव? ठाऊक नाही.. गाव? ठाऊक नाही.. माझं घर? मी राहत होती अश्या एका ठिकाणी जिकडे माझ्याच सारखी अनेक मुलं होती.. ज्यांना नाव,गाव, आई, बाबा...काही ही ठाऊक नाही.. अनाथाश्रम... हो, मी अनाथ आहे.  मी अगदी लहान असल्यापासून इथेच रहायचे. इथल्या मावशी, दादा यांनीच माझा सांभाळ केलांय.. आई, बाबा, भाऊ, बहीण, आजी, आजोबा, काका, मामा..कुणी कुणी नाही.. आता तुम्ही म्हणाल भीती नाही वाटत? भीती? ती काय असते? बालपणापासून इथेच रहायचे,आजूबाजूला अनेक मुलं असायची, लहान, मोठी..पण मनातून मात्र एकटीच..तशी सवयच झालीय आता.. ना आई,बाबा ना भाऊ बहीण.. इथे सगळीच मुलं तशी.. आमचं जीवन असंच असतं.. ज्या क्षणी आई-वडिलांच्या मनात येतं की मूल नकोय त्याक्षणी आमची रवानगी त्या घरातून होते.. काही बाबतीत नियती याहून क्रूर असते.. आई वडील प्राण गमावतात..  कुठलंही कारण असो..पण भोग मात्र आमच्याच वाट्याला.   बालपण म्हणजे आईच्या कुशीत दडून स्वप्नांच्या दुनियेत रमणे. बालपण हे निरागस, स्वप्नवत असावं.. आई वडिलांचे प्रेम, संस्कार आणि सुखद अनुभवांनी समृद्ध असावं. आई वडिलांच्या आधाराचं एक सुरक्षित ...
Read more

यार..

 Read somewhere...Kucch log hote hai jinse milte hi you feel a very strong connection...and you just know inhe to tum nahi jane de sakte. And when you meet such people you forget about age and other barriers.. Dedicated to that friend.. ऐसे ही किसी से मुलाकात हुई एक दफा..2 पल भर भी नहीं लगा अपना कहने में.  यू ही नहीं कोई मिलता दुनिया में किसीसे, जरूर हमारा कोई पुराना रिश्ता हैं, तुम्हारी सादगी ही तुम तक खींच लायी. बेवजह थोडी कोई इतना अपना सा लगता हैं.. जब किसीको अपना मान लो, तो कहाँ कोई उम्र, रिश्ता, तजुर्बा देखता हैं.. यार तो यार होता हैं, जहाँ बस प्यार होता हैं... दिल दे बैठते हो उस यार को.. और फिर उसके होने से  जिंदगी खुशहाल बन जाती हैं..
Read more

ती..

 ती यायची मला भेटायला खूप बोलायचो आम्ही कधी तासंतास कधी थोडाच वेळ कधी कधी आल्या पावलीच निघून जायची ती.. मग हळू हळू तिचं येणं कमी झालं, यायची आणि हळूच निघून जायची मी तिला थांब म्हणाले, पण ती मात्र कळून नं कळल्यासारखे करायची निघून जायची.. आणि एक दिवस ती येते म्हणाली मी अगदी आतुरतेने तीची वाट बघत होती पण ती मात्र आलीच नाही.. तो दिवस शेवटचा, त्या नंतर ती कुठे गेली  काहीच ठाऊक नाही.. खूप बोलायचो आम्ही... ती यायची मला भेटायला.. ती माझी कविता... - कस्तुरी दाणी
Read more